Geboorteplan en zwangerschapscursus

Dat je moest beslissen of je in het ziekenhuis of thuis wilt bevallen, dat snapte ik wel, maar een geboorteplan leek me verder redelijk overbodig. Tot ik er een ging maken.

Geboorteplan

Komende maandag bespreken we met de verloskundige het geboorteplan. Ze had ons als voorbereiding doorverwezen naar de website van deVerloskundige. Daarop konden we informatie vinden en eventueel alvast een geboorteplan invullen. Mijn man liet het aan mij over. “Ik kan toch niet over jouw lichaam beslissen, dat kan je veel beter zelf doen.”
Op de website stond heel veel informatie waar ik nog niet zo over nagedacht had. Zoals alle vormen pijnbestrijding en wat daar de voor- en nadelen van waren. En natuurlijk alle manieren om te bevallen. “Hoe moet ik nou weten welke houding ik aan wil nemen?” dacht ik “Dat zie ik op dat moment wel.” Maar in het plan kan je in ieder geval alvast aangeven wat je zou willen proberen en welke attributen ze klaar moeten zetten. Een bevalbad of een skippybal bijvoorbeeld. Ik vond het toch wel fijn om er even bij stil te staan en alvast over alle mogelijkheden na te denken. Je kan ook aangeven of je beslissingen aan het medisch personeel overlaat of dat je overal over mee wilt beslissen. En als het een keizersnee wordt, kan je aangeven welke rol je partner daarbij zou kunnen spelen. Toch allemaal niet zo’n onzin als ik van te voren had gedacht.

Vorige week zijn we ook voor het eerst naar een zwangerschapscursus geweest, of pufcursus in de volksmond. Helaas was ik vorige week een beetje ziek, dus zijn we halverwege naar huis gegaan. Afgelopen week konden we wel de volledige twee uur blijven. Volgende week is de laatste keer. Tijdens de cursus liet de deskundige met grote foto’s zien wat er allemaal in je lichaam gebeurt tijdens de bevalling. Ze legt uit welke fases je lichaam allemaal doorgaat, maar ook wat de verloskundige tijdens deze fases zal doen. Ook geeft ze informatie over allerlei symptomen en welke daarvan er gewoon bij horen en bij welke zaken je toch beter even je verloskundige kan gaan bellen. Het is geruststellend om zoveel informatie te krijgen en erg interessant om te zien hoe het lichaam werkt. Vervolgens kregen we handige tips over het opvangen van weeën en mochten we een aantal manieren proberen waarop de partner je kan ondersteunen met het opvangen van weeën. Natuurlijk werd er ook gepuft.

Bij de yoga krijg ik ook veel oefeningen die bedoeld zijn je voor te bereiden op de bevalling en die kunnen helpen bij het opvangen van weeën. Het momentje yoga waarop je echt even met je lichaam en je baby bezig bent, vind ik heel prettig. Ik ben erg blij met deze twee cursussen. In juli gaan we ook nog naar een borstvoedingsavond. Al die voorbereiding geeft me wat rust en maakt dat ik de bevalling steeds wat minder eng vind.

D.I.Y. Spelletjes maken

Deze keer eens een D.I.Y. die je samen met je kind uit kan voeren. In mijn voorbeeld het spelletje boter-kaas-en-eieren, maar er zijn nog heel veel andere leuke spelletjes te verzinnen om zelf te maken.

Spelletje

Benodigdheden
Washisheets en/of washitape
Een vierkant stuk karton, hout of canvas.
Karton
Schaar

Stap 1:
Plak met washitape lijnen door je spel op je vierkante ondergrond. Je kan ook, zoals ik gedaan heb, met washisheets vakjes maken en die op je vierkante ondergrond plakken.

Stap 2:
Knip 5 gelijke vakjes of kruisjes uit het karton. Knip ook 5 gelijke rondjes uit. Deze kan je versieren naar eigen inzicht en gebruik je om een kruisje of een rondje op het speelbord te leggen wanneer je het spel speelt.

Stap 3:
Speel het spel!

Andere makkelijk te maken spelletjes:
Memory is ook heel gemakkelijk zelf te maken, met zelf getekende plaatjes, plaatjes uit tijdschriften of foto’s bijvoorbeeld. Maar ook een dambord, kwartetspel, lotto en domino zijn niet heel moeilijk. Met satéprikkers kan je mikado maken en als je veel gelijke stukjes hout of luciferdoosjes hebt, kan je zelfs jenga maken.

Zindelijkheid

De meeste kinderen beginnen net na hun tweede verjaardag met zindelijkheidstraining. Meisjes vaak wat eerder dan jongens. Gemiddeld zijn de meeste kinderen overdag zindelijk net voor hun vierde verjaardag. ’s Nachts kan het soms wat langer duren.

Zindelijkheid

Het goede voorbeeld
Ook als ze nog heel klein zijn, kan je al beginnen met de voorbereidingen op de zindelijkheidstraining. Door aan te geven dat poep en plas vies zijn, door te laten zien wat een wc is en wat je daar gaat doen. Op deze manier werk je al een beetje aan het bewustzijn van je kindje.

Interesse wekken
Door erover te praten, te laten zien wat de wc doet, er boekjes over te lezen en je kind te laten spelen dat zijn knuffel ook op het potje moet wek je de interesse van je kindje.

Oefenen op het potje of de wc
Zodra jij aanvoelt dat je kindje moet, kan je meteen het potje of de wc aanbieden.
“Moet je plassen? Kom dan gaan we het op het potje proberen.”
Je kan een brilverkleiner op de wc-bril zetten en een opstapje voor de voetjes voor de wc plaatsen. Je kan het potje of de wc ook aanbieden direct na het volmaken van een luier. Gewoon nog heel even kijken of er misschien nog iets na komt en je kind laten wennen aan het gevoel van op het potje zitten.
Je kan er ook voor kiezen om het wc-bezoek op gezette tijden te oefenen. Zo kan je misschien voorkomen dat het kind zijn behoefte in de luier doet en leer je je kind onbewust een ritme aan.

Het kind geeft het aan
Een andere methode is om je kindje niet op het potje te zetten, maar te wachten tot het kind zelf aangeeft dat op de wc of het potje wil. Je wekt dan wel de interesse, zoals hierboven beschreven, maar gaat niet oefenen op het potje of de wc. Dit werkt niet bij alle kinderen.
De meeste kinderen geven zelf op een gegeven moment aan dat ze hun behoefte in hun luier hebben gedaan. Ze vinden het na een tijdje vaak een beetje vies om met een volle luier door te lopen en geven dan aan verschoond te willen worden. Dit is een mooi begin om te gaan oefenen met het potje.

Zonder luier
Vooral in de zomer is dit een fijne methode. Je laat je kindje gewoon rondlopen zonder luier. Er zullen heus nog wel wat ongelukjes gebeuren, maar vaak vindt het kind dat niet fijn en voelt hij eerder aan dat hij nat is. Hij leert dan ook sneller van te voren aan te voelen dat hij moet en zal dan sneller gaan vragen om een potje of de wc.

Belonen
Straf je kindje nooit als er een ongelukje is gebeurd. De vrees voor de straf of de boze ouder kan stress veroorzaken waardoor het zindelijk worden juist moeilijker gaat. Wel kan je benoemen dat plas en poep vies zijn, maar doe dit zonder beschuldigende toon. Belonen kan echter wel. Een stickerkaart, een vrolijk plasliedje of een andere beloning kunnen het kind stimuleren om op de wc te gaan.

’s Nachts zindelijk
Wanneer het kind overdag zindelijk is, kan je ook ’s nachts gaan trainen. Kinderen vinden het moeilijker om ’s nachts aan te voelen dat ze naar het toilet moeten. Ze slapen hier doorheen. Laat je kindje ruime tijd voor het slapen niets meer drinken. En maak je kind ’s nachts wakker om even samen naar de wc te gaan, laat je kind zelf lopen en op de wc gaan zitten. Als je het kind nog bijna slapend op de wc zet, zal het minder snel uit zichzelf wakker gaan worden voor het toiletbezoek. Zodra je merkt dat het kind ’s ochtends een droge luier heeft, omdat jullie ’s nachts samen naar de wc zijn geweest, kan je gaan oefenen ’s nachts zonder luier. Zodra je merkt dat je kind al wakker wordt voor jij hem wakker gaat maken, kan je gaan oefenen met de zindelijkheid ’s nachts zonder hulp.

Problemen
Sommige kinderen ervaren problemen tijdens de zindelijkheidstraining. Ze hebben een terugval, dit is meestal het geval na een ingrijpende gebeurtenis zoals een verhuizing of een nieuw broertje of zusje. Ze hebben last van obstipatie, waardoor er vaker ongelukjes gebeuren. Ze voelen het niet goed aankomen. Maar het kan ook zijn dat je kind last heeft van poep- en plasangst. Dat kan door het geluid van de wc, het gevoel van blote billen op het plastic, of het bang zijn een deel van zichzelf te verliezen. Bij angst is het nog belangrijker om niet boos te worden of teveel druk op het kind te leggen.

Hebben jullie nog aanvullende tips?

Bijna-moederdag en bijna flauwvallen

Wat een verassing. Kreeg ik zomaar een cadeautje van mijn man met Moederdag, omdat ik bijna moeder ben. Het weer wordt steeds beter en ik heb qua positiemode voornamelijk longsleeves en sleeveless. Dus kon ik wel een T-shirtje gebruiken. Deze zocht mijn man voor mij uit. Zo lief!

Moederdag (1)

Vrijdag gingen we naar de verloskundige. Alles zag er weer prima uit. Bloeddruk prima, hartslag prima, gewicht prima en zo ook de grote van mijn buik.
“De volgende keer gaan we het over het bevallingsplan hebben,” zei de verloskundige. Ze draaide haar beeldscherm en liet ons een webpagina zien waar we alvast wat informatie zouden kunnen vinden.
Ik knikte, maar zag de helft al niet meer. Ik kreeg het vreselijk benauwd en voelde het bloed uit mijn gezicht wegtrekken.
“Sorry, maar ik voel me niet zo goed,” stamelde ik.
“Wil je gaan liggen?” vroeg de verloskundige en gebaarde naar de onderzoekstafel.
“Ja,” zei ik en ging op de vloer liggen.
Renso boog zich bezorgd over me heen. “Gaat het?”
Langzaam zag ik de wereld weer wat helderder, al voelde ik me nog steeds beroerd.
“Heb je dat vaker?” vroeg de verloskundige.
“In mijn tienertijd, tijdens de gym of als ik menstrueerde,” antwoordde ik. En tijdens de E.H.B.O.-lessen als het teveel over bloed en pijn ging, dan ging ik ook nog wel eens onderuit. Zou het daar soms mee te maken hebben gehad? Omdat ze over de bevalling sprak? Misschien een combinatie van het vooruitzicht op de bevalling plus wat zuurstof tekort. Ik voelde me tenslotte in de wachtkamer al duizelig, wat ik toen ook tegen Renso had gezegd.
De verloskundige bracht ons naar een lege spreekkamer om bij te komen. De assistente bracht me bouillon. Na een tijdje ging het iets beter en zijn we naar buiten gegaan. Daar ging het al snel veel beter, de frisse lucht deed me goed.

Ik hoop dat het bij deze ene keer blijft. Flauwvallen is geen pretje. Gelukkig voel ik het meestal op tijd aankomen en blijft het bij duizelingen en vlekken zien, maar ik voelde me nogal stom zo op de vloer van de spreekkamer.

Babyswap

Nee, ik wil geen baby ruilen. Maar ik wil wel een swap organiseren, of een snailmail zoals dit ook wel eens genoemd wordt.

postbus

Wat is dan wel de bedoeling? Je stuurt mij voor 20 mei je postadres via e-mail: info@metdepaplepel.com ook vermeld je daarbij of je zwanger bent van een jongen/meisje/onbekend of dat je al kinderen hebt en dan ook graag de leeftijd en het geslacht vermelden.

Na 20 mei, krijg je een adres en gegevens van een andere moeder (to be) en heb je tot 10 juni de tijd om een leuke snailmail voor de ander te maken. De snailmail mag bestaan uit kleine cadeautjes, zelfgemaakte knutsels en andere dingen voor de moeder en de baby of de kinderen. Hou het low-budget! En zorg ervoor dat je pakketje gewoon door de brievenbus past.

Heb je de swap ontvangen? Maak er dan foto’s van en stuur die op naar info@metdepaplepel.com dan maak ik een mooi overzicht van alle verstuurde babyswaps.

Doe jij ook mee?

1 2 3 13