Maand: januari 2016

Moeders voor Moeders

Op de blog van Dina las ik voor het eerst over Moeders voor Moeders. Niet iedereen kan op een natuurlijke manier zwanger worden of heeft wat minder kans om natuurlijk zwanger te worden. Gelukkig is de wetenschap tegenwoordig heel ver en dat is mooi. Het kan zijn dat de vrouw hormonen moet spuiten of slikken om de kans te vergroten om zwanger te worden. Deze hormonen kunnen niet nagemaakt worden in een laboratorium. Ze moeten gehaald worden uit de urine van zwangere vrouwen.

Moeders voor Moeders

Als je net zwanger bent kan je meedoen met Moeders voor Moeders. Toen ik dit las op de blog van Dina, dacht ik meteen, als ik dat ook kan doen, dan wil ik meedoen. Het is niet moeilijk. Je krijgt een schenkbeker om je urine mee op te vangen en plasticflacons om de urine in te bewaren. Één keer per week zet je de flacons aan de straat. Een busje komt ze ophalen en zet er schone flessen voor terug.

Het is een kleine moeite om andere mensen met kinderwens te kunnen helpen. Na de 16e week van de zwangerschap ben je klaar. Je kan dan niet meer meedoen. Dus je moet je wel op tijd aanmelden, al voor je eerste trimester voorbij is. Al helpen natuurlijk wel alle beetjes, ook als je alleen week 14 en 15 mee kan doen.

Als je je aanmeldt, komt er iemand bij je thuis om alles goed uit te leggen. En krijg je een heel zachte babydoek cadeau.

Moeders voor Moeders zamelt alleen in Nederland urine in. Al sinds 1931. Toen kwam ‘het pismanneke’ met paard en wagen langs de deuren om de flessen te verzamelen.

Kinderwens (4)

November 2015
November, twee jaar en een paar weken nadat ik stopte met de pil. Een half jaar nadat de gynaecoloog ons naar huis stuurde met de boodschap: “Ik kan niets vinden, blijf het maar gewoon proberen.”
Dat gewoon proberen had niets opgeleverd. Was er dan toch iets mis? Of hadden we gewoon pech? Was het dan toch stress of de druk die ik erop legde? Ik voelde me verslagen en ging met lood in mijn schoenen naar de gynaecoloog.

steiger Denemarken kinderwens

“Ik wil nog één ding proberen,” zei de man “Ik wil een filmpje van je baarmoeder maken. Dan kunnen we zien of er obstructies in je eileiders te zien zijn. Ik verwacht niet dat we iets gaan zien, want dan hadden we al aanwijzingen daarvoor moeten hebben.”
Ik knikte en liet hem de procedure uitleggen. Dat klonk allemaal niet erg fijn en ik zag er meteen flink tegenop.
“Als we iets vinden, gaan we daar wat aan doen, maar als we niets vinden kunnen we direct beginnen met inseminatie. We noemen het dan een onbegrepen fertiliteitsprobleem en dat is genoeg om met insemineren te mogen starten.”
Weer knikte ik. Ik vroeg me af hoeveel dat zou gaan helpen. En ondanks dat we dan eindelijk echt iets gingen ondernemen, voelde ik me teleurgesteld en verslagen.

December 2015
“Als ik morgen of overmorgen pas ongesteld word, dan valt dat baarmoederonderzoek waarschijnlijk tegelijkertijd met kerst,” deelde ik mijn vriendin mee die geïnteresseerd had gevraagd naar de stand van zaken rondom onze kinderwens.
“Dan maar hopen dat je vandaag nog ongesteld wordt,” zei ze met een glimlach.
“Ja, dat. Of dat ik ineens zwanger ben,” reageerde ik met een halve glimlach. Ik geloofde er weinig van.
Drie dagen later was ik nog steeds niet ongesteld en besloot ik toch maar een zwangerschapstest te doen.
‘Zwanger,’ stond er op de display. Even dacht ik dat ik te vroeg op de test had gekeken en dat het niet klopte. Ik had de test al weer weggelegd toen ik ineens besefte dat ik echt zwanger was. Ik wist niet hoe snel ik op moest springen en mijn man moest wekken.
“We zijn zwanger!” gilde ik en dook in zijn armen.
“Oh wat fijn,” reageerde hij met brekende stem.

Januari 2016
Alles gaat goed. Ik ben nu tien weken zwanger en alles ziet er perfect uit. Het kindje beweegt en het hartje klopt. Ik ben misselijk en doodmoe, maar ook dolgelukkig. Ik besef me heel goed dat ons heel wat leed bespaard is gebleven. Op het allerlaatste moment zijn we toch nog natuurlijk zwanger geworden. Ik denk vaak aan de mensen die nog veel langer moeten wachten op een zwangerschap. Aan de ziekenhuisbezoekjes, de hormoonspuiten en al het verdriet en de stress die daarbij komen kijken. Ik kan me niet voorstellen hoe zwaar dat moet zijn. Ik wens ieder die in zo’n traject terecht is gekomen een gelukkige uitkomst en ik hoop voor de mensen die nog in de onderzoeksfase zitten dat zij, net als wij, toch nog een natuurlijke zwangerschap in mogen gaan. Ik wens jullie heel veel sterkte en ik hoop dat het delen van mijn verhaal herkenning en begrip voor jullie heeft opgeleverd.

Meer lezen?: Kinderwens deel 1Kinderwens deel 2 en Kinderwens deel 3

Schudbol

Een hele simpele D.I.Y. vandaag. Een schudbol met een leuk figuurtje erin.

Nijntje Schudbol

Benodigdheden
Plastic figuurtje.
Glazen potje met goed sluitende deksel waar het figuurtje in past.
Glitters en pailletten.
Goede lijm die niet oplost in water. Je kan bijvoorbeeld montagekit gebruiken.
Glycerine. Je kan dit kopen bij de drogist.

Werkwijze
Plak het figuurtje op de binnenkant van de deksel met een goede lijm die niet in water oplost. Laat dit drogen volgens de gebruiksaanwijzing van de lijm.
Vul het potje net niet helemaal tot de rand met een mengsel van water en glycerine. Gebruik 1 deel glycerine op 2 delen water.
Voeg de glitters en pailletten toe.
Draai de deksel met het figuurtje op de pot en kijk of er geen luchtbel meer in de pot zit.
Als je tevreden bent, lijm dan de deksel vast door een beetje lijm op de groeven te smeren en hem dan weer dicht te draaien.

Werken met beloningskaarten

Het werken met beloningskaarten past goed bij een positieve opvoeding. Je kan ermee een negatief patroon doorbreken. Een situatie waarbij je vaak moet mopperen en je op voorhand al frustratie voelt opborrelen.

Beloningskaart

Stel je kind wil zijn groenten niet opeten. De kans is groot dat je je al schrap zet voor de strijd nog voordat het eten op tafel staat. Deze negatieve sfeer voelt jouw kind ook en vaak is het resultaat dat ook je kind in de strijdhouding schiet. Door in dit geval met een beloningskaart te gaan werken, kan het soms lukken om van groente eten een positieve ervaring te maken.

Beloningskaarten hebben als doel om op een positieve wijze een gedragsverandering te weeg te brengen, een vaardigheid aan te leren of routine in te bouwen. Zodra het gedrag wat je beloond er goed in zit en het een gewoonte wordt, kan je stoppen met de beloningskaart.
Het is veel leuker om complimenten te krijgen, dan straf. Voor een baas die je waardeert werk je ook liever dan voor een baas waarbij het personeel het gevoel krijgt het nooit goed te doen.

Schrijf op de kaart welk gedrag je wil belonen. Het gewenste gedrag staat centraal in plaats van het ongewenste gedrag. Bepaal hoe vaak je per dag het gewenste gedrag wilt zien en maak daar een aantal vakjes voor. Zorg dat het aantal keer dat je het gewenste gedrag wilt zien ook haalbaar is voor je kind. Als het te moeilijk is, dan geeft je kind het misschien op. In de loop van de tijd kan je altijd nieuwe kaarten maken met meer vakjes. Bepaal ook of je een sticker in het vakje wilt plakken of dat je je kind het vakje laat inkleuren. Sommige kinderen vinden de sticker alleen al beloning genoeg, maar je kan er ook voor kiezen om een extra beloning te geven voor een vol rijtje of een volle kaart. Een extra beloning hoeft niet heel groot te zijn. Dit kan bijvoorbeeld zijn dat je samen zijn favoriete spelletje speelt, dat hij naar de speeltuin mag, dat hij een klein cadeautje krijgt of dat je zijn lievelingskostje maakt. Kies iets waar hij zijn best voor wilt doen en wat voor jou haalbaar is.
Het geven van een extra beloning kan je ook opbouwen. Waar je misschien eerst al een beloning geeft bij een vol rijtje, kan je op gaan bouwen naar bijvoorbeeld 4 rijtjes per week voordat er een extra beloning volgt, totdat je zover bent dat je van je kind kan verwachten dat hij een hele week iedere dag zijn rijtje vol heeft voordat hij een beloning krijgt.

Hang de kaart op een goed zichtbare plek in het huis. Leg je kind uit hoe de beloningskaart werkt en stimuleer hem om het gewenste gedrag te laten zien.
Als jij  enthousiast bent over het goede gedrag en als je laat zien dat je geloofd dat hij het kan, is de kans groot dat jou kind beter zijn best gaat doen.
Zorg dat je meteen na het zien van het gewenste gedrag je kind meeneemt naar de kaart en de sticker laat plakken of het vakje laat kleuren.

Hebben jullie al ooit eens met een beloningskaart gewerkt?

Kinderwens (3)

April 2015
De test die mijn man in februari bij de huisarts had laten uitvoeren, had ertoe geleid dat we naar de gynaecoloog waren doorverwezen. Het duurde even voordat we aan de beurt waren voor een afspraak. Mijn bloed werd onderzocht en mijn cyclus bekeken met behulp van een inwendige echo. Ook de test van mijn man werd herhaald.

kinderwens (3)

“Ik mag jullie feliciteren,” zei de gynaecoloog. “Er is niets te vinden, jullie waarden zijn prima.”
Bedremmeld keek ik hem aan. “Maar die test van mijn man dan?”
“De nieuwe test was goed. Je was toch ziek geweest in februari?” vroeg de gynaecoloog.
Mijn man knikte.
“Daar zal het wel aan gelegen hebben dat die eerste test geen goede uitslag had. Jullie kunnen gewoon terug naar huis en moeten gewoon nog wat geduld hebben. Als het over een half jaar nog niet gelukt is, kom dan maar weer terug.”
Ik begon te huilen. Het drong nog niet door dat dit goed nieuws was. We waren anderhalf jaar verder en we waren nog niet zwanger. Ik had gehoopt op een antwoord. Waarom waren we nog niet zwanger als er niets mis was? Ik wilde aan de slag, dan deden we er tenminste wat aan. Weer naar huis, terug die onzekerheid in, iedere maand niet weten of het lukt, iedere maand die hoop opbouwen en dan weer die teleurstelling. Ik wist niet of ik dat nog wel kon.
“Dit is goed nieuws,” zei de gynaecoloog.
Het duurde even voor ik besefte dat hij gelijk had. Geen hormonen spuiten, geen wekelijkse bezoekjes aan het ziekenhuis, geen druk op de prestatie van mijn man. Die weg had weinig romantiek en leverde misschien nog wel meer stress op.

Ik voelde mee met de stellen die er nog veel langer over deden. Zouden wij ook bij die mensen horen? Zou het ook 5 jaar gaan duren? Als ik nu al zo verdrietig en gefrustreerd raakte, hoe moest het dan voor hen zijn?
Ik besloot het positieve ervan in te zien, we hoefden geen inseminatietraject in, de zomer kwam eraan, we gingen er gewoon iets moois van maken.

Augustus 2015
De zomer was heerlijk. Ik ontspande me sinds maanden weer. Iedere ochtend startte ik met yoga in de ochtendzon. We deden alleen dingen waar we echt zin in hadden en ik genoot met volle teugen. We waren weer op en top verliefd en vrolijk. De vakantie in Denemarken en Zweden was heerlijk.
“Nu moet het toch wel gelukt zijn,” vond ik.
Als het nu nog niet gelukt was, dan wist ik het ook niet meer.
Drie dagen over tijd. Ik voelde me fit, rook dingen beter en mijn lijf gaf allemaal symptomen af. Een zwangerschapstest dan maar. Negatief.
Ik was teleurgesteld, maar liet me nog niet uit het veld slaan, misschien was ik gewoon iets te vroeg met testen.
Vijf dagen over tijd. Hoogst ongebruikelijk voor mijn normaal zo ontzettend strakke cyclus. Weer een zwangerschapstest, weer negatief.
“Wat wil je van me?” vroeg ik wanhopig aan mijn baarmoeder.
Negen dagen over tijd. Mijn man begon ook te geloven dat ik misschien toch zwanger was. Ik wist gewoon niet meer wat ik moest geloven. Mijn lichaam gaf allemaal signalen af die op zwangerschap leken, maar toch waren de testen negatief.
Toen ik op de nacht van de tiende dag ging menstrueren was dat een enorme klap. Die dag erop bleven mijn man en ik thuis. Het was een verdrietige dag, maar we zijn erdoor nog dichter naar elkaar toe gegroeid.

Lees ook: Kinderwens deel 1 en deel 2 en kinderwens deel 4

1 2