Ruim 38 weken zwanger en het gaat nog goed. Fietsen, wandelen en autorijden gaan niet zo heel best meer, 15 minuten maximaal. Vorige week waren mijn voeten vanaf de enkels ineens ballonnetjes in de vorm van varkenspootjes, dat is gelukkig nu weer weg.

38 weken (1)

Ik heb niets te klagen. Het kindje beweegt goed, ze ligt helemaal ingedaald en ik voel me over het algemeen prima. Mijn verlof kom ik redelijk door. Het is jammer dat ik niet zo mobiel meer ben en daardoor een beetje aan mijn woonplaats ben vastgeplakt. Vorige week werkte mijn man 60 uur in 5 dagen, toen had ik het geluk dat ik met mijn moeder kon afspreken. We hebben mouwslabbetjes gemaakt. Ook kwam er een vriendin een nachtje logeren, dat was heel gezellig. Van het lijstje dat ik publiceerde over mijn zwangerschapsverlof, heb ik de gipsafdruk gemaakt, ik moet hem nog wel schilderen, de helft van de foto’s ingeplakt, alle enveloppen geschreven, een hele lading cupcakes gebakken en ingevroren en een boek uitgelezen.

De laatste dagen keer ik steeds meer in mijzelf. Ik kan soms een half uur lang op een stoel zitten staren. Overdag doe ik regelmatig een dutje of hang ik voor de tv, ik ben Gilmore Girls opnieuw aan het kijken. En dan ineens heb ik nesteldrang en kom ik in actie en moet er van alles gebeuren en het liefst per direct. Alles is al klaar voor de komst van de baby en ik kan bijna niet wachten om ons dochtertje te gaan ontmoeten. Toch voelt het soms nog steeds onwerkelijk. Ondanks de dikke buik en dat ik er al maanden iedere dag mee bezig ben, (serieus ik ben niet meer Margriet, ik ben nu zwangere Margriet en andere Margriet lijkt niet meer te bestaan) kan ik soms nog steeds niet geloven dat we straks met zijn drieën zijn en dat er een klein hummeltje van Renso en mij in onze armen ligt.

Hoe hebben jullie de laatste weken van de zwangerschap ervaren?

8 Comments on 38 weken zwanger

  1. Merel zegt:

    Spannende tijd, wens je een (naar omstandigheden) fijne bevalling toe! En hopelijk hoef je niet te lang meer te wachten 🙂

  2. Lilian zegt:

    Spannend hoor! Ik kon al in week 34 geen boek meer lezen, dus ik heb ook veel series gekeken. En iedere dag een stukje wandelen totdat ik net de straat uit kon komen in week 41. En Roland Garros was er bij mij toen op en ik hoopte dat het gekreun van die vrouwen de bevalling zou opwekken 😉

    Succes!

  3. Mammalien zegt:

    Ik leef, eh lees mee! Spannend, inderdaad.

    Dat gevoel had ik vooral. Moe, dik, log, tot weinig te bewegen en dan opeens “moest” ik weer van mezelf nog snel even een haarborsteltje voor de baby gaan kopen (alsof je die gebruikt, zelfs al hebben ze veel haar, maar goed dat wist ik ook niet) Maar vooral “spannend”.. wanneer zou het beginnen? Wel een leuke spanning, moet ik zeggen. Zag er niet echt tegenop en was enorm nieuwsgierig naar die baby.

    • Margriet met de Paplepel zegt:

      Spannend is het zeker. Ik vind de bevalling wel een klein beetje eng, maar ik focus op het kindje wat daarna in ons leven komt en dan hoop ik dat de bevalling daardoor ook minder spannend is.

  4. Die laatste weken kreeg ik altijd echt wel zin in de bevalling en had ik er wel een beetje genoeg van.

  5. Dewi zegt:

    De laatste loodjes wegen het zwaarst he! Pff nog eventjes volhouden, meid.
    Ik was vooral moe en kon niet meer slapen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge