De eerste 2 maanden gingen best snel voorbij. De derde maand met Annebel ging heerlijk rustig. Ik heb er vol van kunnen genieten.

fotos-23-november-3-bijgesneden

Dinsdag 22 november werd Annebel precies 3 maanden oud. En wat is het toch een heerlijk meisje. Ze is niet heel vrijgevig met haar prachtige lach, maar als ik er eentje mag krijgen dan smelt mijn hart. Als ik haar uit haar bedje haal bijvoorbeeld, dan lacht ze van oor tot oor. Ze kan ook heel mooi kletsen; “Aahh, euh, aho… aghoe!” en pas zelfs “Aruba!” hahaha. Ook kreeg ik een hele mooie “Bàààààhhh” net op het moment dat ik haar een plaatje van een schaapje liet zien.. toeval?

Dinsdag moesten we naar het consultatiebureau voor een controle en voor haar tweede vaccinatie. Ik hoefde deze keer gelukkig niet te huilen. Annebel wel even. Een flinke schreeuw en toen was het weer over. Ze groeit heel hard. Ze is al 64,5 cm en weegt wel 7,7 kg. Dat is erg veel voor haar leeftijd, maar voor haar lengte valt het mee gelukkig. We haalden deze week maat 62 uit de kast, ze draagt nu alleen nog 68, ze is zo groot! Op het consultatiebureau deden ze er gelukkig niet moeilijk over, ze krijgt borstvoeding en dan groeit een baby wel vaker wat harder.
Daarover gesproken, ik heb de borstvoeding naar twee voedingen afgebouwd, alleen nog de avond- en de ochtendvoeding. De rest is kunstvoeding. Ik vond het toch echt te zwaar. Maar man wat was dat een moeilijke beslissing! Het voelde echt een beetje als falen. Zo stom, want kunstvoeding is prima. Toch hoop ik deze combinatie van borstvoeding en kunstvoeding nog de komende drie maanden vol te houden.

Een goed ritme krijgen vind ik ook een beetje een gedoe. De ene keer slaapt ze wel twee uur aan een stuk, de andere keer is ze na drie kwartier weer wakker. De ene nacht slaapt ze door, de andere nacht niet. En de ene keer speelt ze zo lekker en houdt ze makkelijk vier uur tussen twee voedingen vol, terwijl ze de andere keer na twee en een half uur al de hele buurt bij elkaar schreeuwt omdat ze honger heeft. En dan zijn er van die tegenstrijdige adviezen; als je voedt op verzoek, mag je bijvoorbeeld je kind niet laten huilen vanwege honger, maar als je regelmaat en ritme in de dag wil hebben, moet je wel proberen de tijd te rekken en voedingen op gezette tijden te plannen. Oftewel, ik kan het nooit goed doen. Gelukkig lijkt ze steeds vaker dezelfde patronen te laten zien en gaan we toch iets strakker aan een schema werken.

We hebben wel een aantal dagelijkse rituelen. Iedere dag lezen we een boekje. Twee of drie in de ochtend en nog één of twee voor het slapen ’s avonds. Voorlezen voor het slapen is nieuw. Eerst zong ik alleen een paar liedjes, maar daarna duurde het heel lang voor ze eindelijk sliep. Dus hebben we het ritueel voor het slapen uitgebreid met boekjes. Ze vindt het ’s avonds nog steeds wel moeilijk om te gaan slapen. Zelfs als we haar een half uurtje later naar bed brengen, ze wil ’s avonds gewoon niet graag gaan slapen.
Ook gymmen we iedere dag met haar en oefent ze zo vaak mogelijk op haar buikje. Haar schedel is een beetje schuin-afgeplat aan de achterkant, dus is het extra belangrijk dat ze niet te veel op die platte plek op haar hoofd ligt. Hopelijk trekt het bij, ik krijg nu al de bibbers als ik aan zo’n correctiehelmpje moet denken.
We proberen iedere dag even met haar naar buiten te gaan. Zelfs als het regent, gewoon met de regenkap over de wagen heen.
En natuurlijk wordt er iedere dag flink geknuffeld en gespeeld. Ze mag af en toe een kwartiertje onder de babygym, maar ook gewoon met een rammelaartje of knuffeltje spelen kan ze goed. Ze weet steeds beter zelf het speeltje weer op te pakken als ze het laat vallen. Haar handjes vindt ze heel mooi, en wij ook.

Annebel moet niets van een speen hebben trouwens. Ze spuugt hem steeds uit. We hebben al een paar verschillende soorten geprobeerd. Niet heel erg, want zo’n fan ben ik nou ook weer niet van spenen, maar een speen is wel makkelijker af te leren dan een duim. Echter gebruikt ze ook geen duim om op te sabbelen, nee de oren van haar knuffels zijn haar favoriet. Het liefst de oren van haar konijntjes. (Mama’s vinger is trouwens ook heel lekker.)

Volgende week ga ik weer werken. Ik ben dan 4 maanden thuis geweest. In het werk zelf heb ik erg veel zin, maar zo lang van huis weg zijn… nee liever niet. Gelukkig start ik met halve dagen en laat ik Annebel achter bij haar papa, die is door de weeks gewoon thuis want hij werkt vooral in het weekend. Ik ben benieuwd hoe het bevalt om weer aan het werk te gaan. Ik ga jullie er volgende maand alles over vertellen in de volgende update.

6 Comments on Annebel 3 maanden!

  1. Kirsten zegt:

    Wat een grote meid al! Kunstvoeding is inderdaad helemaal niet slecht, dus je niet schuldig voelen hoor… Lenne heeft maar 3 dagen borstvoeding gekregen, het ging gewoon niet. Het ritme hebben wij er echt proberen inkrijgen door haar overdag wakker te maken voor haar flesjes en ’s nachts niet.

    • Margriet met de Paplepel zegt:

      Ja. Wij zijn nu ook wat strakker gaan zitten op 07.00, 11.00, 15.00, 19.00 en 23.00 uur. Ik wilde haar eerst nooit wakker majen voor een voeding, maar dat doen we nu ’s ochtends en ‘ s avonds toch maar wel.

  2. Ik vind dat ze er heel opgetogen uit ziet op de foto!

  3. Koosje zegt:

    Oh je gaat al weer werkem, tijd vliegt!

    Succes alvast

    Koosje

  4. Nina zegt:

    Wat is het zoeken hè, naar een ritme. Ik vond de stap naar flesvoeding ook moeilijk hoor, maar het gaf wel meer rust. Wat groeit Annebel goed! Knap dat ze maar even huilde na de vaccinatie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge