Woensdagochtend. Ik warm mijn handen aan een kop thee. De ochtenden zijn koud en de herfst lijkt nu toch echt te zijn aangebroken. Eén voor één druppelen de moeders binnen en schuiven aan. De kinderen zijn naar school gebracht, het is tijd voor een kopje thee of koffie en een goed gesprek in de ouderkamer. Mijn stagiaire leidt het gesprek. We hebben het over regels rondom het gebruik van computers, televisie en andere media in het huis. De ene moeder vertelt enthousiast dat ze haar kinderen bijna nooit achter de tv uit hoeft te plukken, ze spelen liever buiten. En als het regent zijn ze gelukkiger met een kaartspel dan met een tablet. Een andere moeder geeft toe dat het iedere keer strijd is wanneer haar zoontje computerspelletjes wilt spelen en dat ze zich ook een beetje zorgen maakt om de soort spelletjes die hij wil spelen. Ik ben blij met haar oprechtheid en dat ze na het verhaal van de andere moeder toch durft toe te geven dat het in haar huis niet altijd zo makkelijk gaat. De andere ouders reageren behulpzaam en geven haar tips. Daarna worden er enthousiast plannen gemaakt voor de volgende ouderkamer. Wat is mijn werk toch fijn als ouders zelf zo betrokken zijn.

Kopje thee

Na de ouderkamer zoeken mijn stagiaire en ik een plekje achter een computer. Er moeten mailtjes beantwoord worden en aan het projectplan voor een nieuwe activiteit gewerkt worden. Ik bel een ouder op voor een afspraak voor een huisbezoek. Ze reageert al met een vrolijk “Hoi Margriet,” nog voor ik mijn naam heb gezegd. De dag ervoor zat ze samen met haar man bij het zorgteam van de basisschool. Ik vind het altijd een beetje intimiderend voor ouders om aan te schuiven bij het zorgteam, met de intern begeleider, de leerkracht, het school-maatschappelijk-werk, de jeugdverpleegkundige van het consultatiebureau en dan ook nog mijn stagiaire en ik aan tafel. Ze waren blij mij te zien. En ik was blij te horen dat ze nog steeds mijn tips van twee jaar terug toepasten. Ik heb er zin in om weer bij dit gezin aan de slag te gaan.

’s Middag’s neem ik mijzelf voor om echt op mijn handen te gaan zitten. Ondanks dat mijn stagiaire die ochtend het gesprek in de ouderkamer zou leiden, kon ik het niet laten om me er in te mengen. Tijdens de kinderactiviteit ga ik op een stoel in de hoek van de ruimte zitten met een bloknote en een pen om de stagiaire te kunnen observeren. Het is een druk groepje met een stel heerlijke kinderen. Genietend kijk ik naar twee jongetjes die helemaal niets van de uitleg volgen, maar in plaats daarvan met hun hoofd in de spelletjeskast besluiten dat ze zelf wel kunnen kiezen wat ze willen doen, terwijl een ander meisje bijna op haar tenen gaat staan om niets te hoeven missen van de uitleg.

Op de gang zit een meisje van de bovenbouw te wachten tot we klaar zijn met opruimen. Zij volgt sinds kort bij mij een individueel traject. Samen maken we een plan voor het komende schooljaar en beschrijven aan welke dingen ze wil gaan werken. Ik stel vragen en zij antwoord met: “Nee, dat vind ik eigenlijk niet.” Heerlijk hoe ze haar mening durft te geven.

Voldaan rijd ik ’s middags weer naar huis. Wat heb ik toch een fijn beroep.

3 Comments on Een heerlijke werkdag

  1. Saskia zegt:

    Fijn dat je zo kan genieten van je werk. Ik was ook altijd gek op mijn werk en kreeg er zo veel energie van!

  2. Fijn dat je zo kunt genieten van je beroep zeg!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge