Vandaag precies een jaar geleden, op 14 december 2015, staarde ik vol ongeloof naar de zwangerschapstest.
“Het zal wel niet kloppen, ik heb vast te vroeg gekeken,” dacht ik eerst nog. Een paar seconden later besefte ik pas dat dat helemaal niet kon en ik echt zwanger was.
Ik sloeg een kreetje en sprong op om het mijn nog half slapende man te vertellen. De tranen liepen over mijn wangen, terwijl ik breed lachte. Wat een geluk. Na 2 jaar kinderwens, de laatste maand voor we met inseminatie zouden gaan beginnen, werd ik zwanger.

echo-22-januari

In dit afgelopen jaar……

…… kon ik niet geloven dat ik zwanger was en waren alle echo’s, ieder schopje en zelfs de zwangerschapskwaaltjes een feest. Zo blij dat het echt waar was.
…… kreeg ik na 6 jaarcontracten een vast contract.
…… was ik tot over mijn oren verliefd op mijn man.
…… won ik de derde prijs op de Harland Awards, een schrijfwedstrijd voor korte verhalen, maar was ik zelf niet aanwezig om de prijs in ontvangst te nemen.
…… werd ik 32 jaar.
…… had ik een heerlijke zwangerschap.
…… richtten we de kinderkamer in en droomde ik ervan dat ons dochtertje daar zou slapen.
…… was ik ongeduldig, ik wilde ons kindje ontmoeten.
…… braken twee dagen na de uitgerekende datum mijn vliezen.
…… kwam Annebel vier dagen na de uitgerekende datum ter wereld.
…… huilde ik van intens geluk, toen ze dat mooie kleine wezentje op mijn buik legde.
…… was ik na twee weken mijn zwangerschapskilo’s al kwijt.
…… vond ik het moederschap de eerste twee maanden best zwaar.
…… genoot ik van mijn prachtige dochtertje.
…… maakte ik me zorgen om de kleinste dingetjes.
…… maakte Annebel de prachtigste geluidjes.
…… lachte Annebel naar ons.
…… greep Annebel zelf haar speelgoed vast en stopte het in haar mond.
…… draaide Annebel van haar buik naar haar rug.
…… genoot ik van mijn man en mijn kind samen.
…… genoot ik ervan Annebel met haar opa en oma te zien.
…… voelde ik me steeds een beetje meer mama.
…… geloofde ik soms nog steeds niet dat Annebel echt was en dat we haar mochten houden.
…… ging ik weer aan het werk.

3 Comments on In een jaar…

  1. MamaIssues zegt:

    Wat kan er veel gebeuren he!!
    En helemaal als je ma wordt gebeurd er zoveel in een jaar dat een jaar eigenlijk te kort is!

  2. Koosje zegt:

    Ha Margriet, kun je de werkdraad weer opnemen?
    Wat een mooi jaar!

    Koosje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge