April 2014
Een half jaar eerder stopte ik met de pil. Net een paar maanden voor onze trouwdag. Een beetje teleurgesteld passeerde ik mijn 30 verjaardag. Graag was ik nog voor mijn dertigste zwanger geweest. Naar mijn idee was alles toch al veel langzamer gegaan dan ik ooit voor ogen had. We gingen samenwonen toen ik 19 jaar was. “Nog even afstuderen, dan een paar jaar werken, trouwen als ik 26 ben, verhuizen en dan het eerste kind met ongeveer 28 jaar.” Ik zag het al helemaal voor me. Maar helaas had geen van ons een vast contract en wisselden we bijna elke twee jaar weer van baan. We wilden financiële zekerheid voordat we gingen trouwen en kinderen wilden krijgen. En verhuizen hadden we al uit ons hoofd gezet.

197 National park zo 16-08-15

Mijn dertigste verjaardag hakte er iets heftiger in dan ik had verwacht. Ik was ineens geen twintiger meer en besefte me ineens dat ik totaal nog niet was waar ik wilde zijn. Ik had altijd zo’n voorstelling van mijzelf als evenwichtige dertiger, met een vaste baan, een duidelijk levensdoel en één of twee kinderen. In plaats daarvan voelde ik me nog redelijk onvolwassen en uit balans.

Toch liet ik me nog niet helemaal uit het veld slaan. Er waren genoeg redenen waarom ik nog niet zwanger was. We hadden onze trouwdag klein gehouden, maar natuurlijk gaf dat toch wat stress. Ik had een vijfde jaarcontract gekregen op mijn werk, wat ook de nodige stress gaf, want zou ik ooit een vast contract gaan krijgen en ik werkte eigenlijk teveel uren. Daarbij waren we pas een half jaar bezig om zwanger te worden en had ik gehoord dat de restanten van de anticonceptiepil soms maanden in je systeem bleven zitten. Het kwam vast nog wel goed. Gewoon geduld hebben. Dan maar op een wat langzamer tempo.

Lees ook: kinderwens deel 2

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge