September 2014
Steeds minder mensen vroegen het: “En ben je al zwanger?”.
Toen we net getrouwd waren vroegen de moeders op het werk het bijna iedere week.
Ik glimlachte dan breed en antwoordde met fonkelende ogen: “Nog niet.”
Als ze het nu vroegen perste ik er een flauwe glimlach uit en gaf nog steeds hetzelfde antwoord.

weg op de dijk

Ik begon me ontzettend ongerust te maken. Als ruim tachtig procent zwanger was binnen het eerste jaar, waarom wij dan niet? Het eerste jaar was bijna voorbij en ik wilde niet langer wachten. Iedere maand had ik zoveel hoop en wachtte ik gespannen de dagen af. En iedere maand was de teleurstelling groter. Zou een van ons iets mankeren? Konden we eigenlijk wel kinderen krijgen?

Toen het eerste jaar was verstreken liep ik vanwege werkstress tegen een burn-out aan en was ik bang en gefrustreerd.

Januari 2015
Mijn man was ziek geweest en wilde het onderzoek nog even uitstellen. Ondertussen had ik zelf een blaasontsteking. Net in het weekend dat we met mijn ouders, zussen, zwagers en hun kinderen naar een vakantiehuisje gingen. Ik voelde me ellendig, maar probeerde toch te ontspannen. Mijn vader had voor mijn moeder, mijn zussen en mij een middagje bij de schoonheidssalon geregeld. Ik ga nooit naar zoiets, dus het was echt een verwenmiddag. Met mijn hoofd richting de vloer en de warme handen van de schoonheidsspecialiste op mijn rug, lag ik op de massagetafel. Een steek van pijn ging door mijn rug toen ze plotseling een plekje naast mijn schouderblad raakte. Onophoudelijk begon ik te huilen.
“Wat is er toch?” drongen mijn zussen en moeder aan.
Ik wilde het eigenlijk niet zeggen, vond het iets tussen mij en mijn man. Ik vond het al vervelend dat ik mijn beste vriendin in vertrouwen had genomen. Maar toch kon ik het niet langer voor me houden. Met horten en stoten kwam mijn angst dat we onvruchtbaar zouden zijn eruit.

Mijn man was veel nuchterder. Hij maakte zich niet druk om dingen die hij nog niet zeker wist. En dacht dat het bij ons gewoon wat langer duurde en het waarschijnlijk aan de stress lag.

Februari 2015
De uitslag van de eerste test was binnen. Het resultaat was matig en we werden doorverwezen naar de gynaecoloog.

Lees ook: kinderwens deel 1 en kinderwens deel 3

4 Comments on Kinderwens (2)

  1. Lieve Margriet
    Wat heftig joh!
    Ik heb geen idee hoe je verhaal verder is gegaan, heb je/ jullie al zolang niet meer gesproken. Ik hoop dat het goed is uitgepakt voor jullie.
    Dikke knuffel
    Margreet

    • Margriet met de Paplepel zegt:

      Dank je wel Margreet. We proberen nu 2 jaar zwanger te worden. Ik schrijf de komende weken nog vaker een verslag van alles wat er op ons pad kwam tot nu toe.

  2. Kelly zegt:

    Lieve Margriet,

    Ik kan me deze weg niet voorstellen, maar vindt het knap dat je erover schrijft! Als ik iemand een kindje gun zijn jullie het wel! Heel veel sterkte met alles.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge