“Mijn kind eet niet goed, wat moet ik doen?” Deze vraag krijg ik op mijn werk regelmatig. Soms lust het kind veel dingen niet, maar vaak is het de manier waarop ouders met het eten en de regels omgaan wat het gedrag in stand houdt.

Mijn kind eet niet

Mijn kind lust heel weinig
Wanneer het kind niet goed eet, omdat het weinig lekker vindt, dan is het probleem vaak makkelijker op te lossen. De meeste mensen moeten een smaak eerst tien keer geproefd hebben voor ze eraan zijn gewend. Bied daarom voedsel minstens tien keer aan, voordat je ervan uitgaat dat je kind de smaak echt niet lekker vindt. Daarnaast hebben jonge kinderen meer smaakpapillen dan volwassenen en reageren daardoor vaak sterker op bittere, zure, pittige en sterke smaken. Maak het eten dus niet te gekruid en bied bittere en zure smaken mondjesmaat aan.
Vaak laten proeven en het steeds aanbieden kan dus helpen. Wat ook nog kan helpen is een beloningskaart. Dit werkt heel goed als het kind bepaalde voedselgroepen niet lekker vindt, zoals fruit of groenten. Teken (of laat je kind tekenen) bijvoorbeeld een rij met verschillende soorten groenten. Iedere keer als je kind er één opscheplepel van gegeten heeft mag hij een sticker plakken in de rij met de gegeten groente. Je kan de hoeveelheid groenten die hij moet eten voordat hij een sticker mag plakken iedere week vergroten.
Het kan ook helpen om je kind te betrekken bij het koken. Wanneer hij plezier heeft in het bereiden van het eten, wordt hij sneller geprikkeld om het ook te proeven. Daarbij ziet hij wat er gebeurt met het voedsel.

Mijn kind maakt er een spelletje van
Niet iedere ouder heeft door dat het kind een spelletje maakt van de strijd rondom het eten. Toch is dit vaker het geval dan dat een kind het eten niet lust. Soms vindt het kind een boterham (of iets anders) gewoon lekkerder en weet hij dat wanneer hij de strijd met je aangaat, hij uiteindelijk wel een boterham (of dat andere) zal krijgen. Het kan ook zijn dat het kind zoekt naar negatieve aandacht en dit krijgt door tijdens het eten moeilijk te gaan doen. Om hier een eind aan te maken is het van groot belang om consequent te blijven. Als het kind de ene keer wel iets anders te eten krijgt en de andere keer niet, zal het elke avond proberen om dat voor elkaar te krijgen.
De strengste methode is om het bord te laten staan en niets anders ervoor terug te geven. Als je kind dan gaat klagen dat hij honger heeft, wijs je hem weer naar het bord en geef je aan dat hij dat op kan eten en anders niets. Geef dan ook geen toetje of later nog een boterham, maar blijf alleen aanbieden wat op het bord ligt. Sommige ouders zijn bang dat hun kind honger gaat krijgen, maar je kind zal zichzelf echt zo snel niet uithongeren en een avondje niet eten is echt niet erg, dan eet hij ’s ochtends wel weer een extra boterham.
Een minder strenge methode is om de portie kleiner te maken en daarnaast iets aan te bieden wat het kind wel lekker vindt, zoals een boterham of een schaaltje yoghurt. Zorg daarbij dat je van te voren al duidelijk maakt dat hij de boterham zal krijgen als hij eerst de portie op zijn bord opeet. Wanneer je dit niet van te voren aangeeft, zal het toch voelen als een overwinning. Je kind krijgt met deze methode toch iets binnen van het eten dat je gemaakt hebt en je kan de grote van de portie langzaam steeds groter maken. Ga niet in discussie over de hoeveelheid. Jij stelt de grenzen en niet je kind.
Wanneer een kind vooral om negatieve aandacht vraagt en daar het eten voor gebruikt, kan het helpen om niet teveel te mopperen en juist het goede gedrag heel veel aandacht te geven. Negeer dan het geklaag, maar blijf verder volhouden met een van de bovenstaande methodes. Gebruik een stickerkaart of een andere beloning wanneer je kind iets eet waar hij normaal moeilijk over doet. Stimuleer je kind dan ook om dat op te eten door van te voren de beloning aan te kondigen en extra enthousiast te reageren wanneer hij iets eet. Laat hem desnoods aan zijn juf of grootouders vertellen dat hij zo goed gegeten heeft.

Heb jij een moeilijke eter thuis? En heb jij nog andere tips? Dan lees ik die graag. 

8 Comments on Mijn kind eet niet goed

  1. sunny mama zegt:

    Ik ben het helemaal met je eens. Kinderen moeten ‘leren eten’. Ze moeten de tijd hebben om te kunnen wennen aan verschillende smaken. Soms concluderen ouders inderdaad wat te snel dat hun kind iets niet lust, terwijl het helemaal de tijd nog niet heeft gehad om te wennen aan die specifieke smaak.

  2. Ellis zegt:

    Een toepasselijke blog want het doet zich hier weleens voor. Mijn dochter is 8 en heeft hele specifieke voorkeuren qua eten maar ook veel afkeuren. Ik maak het toch en ga er geen drama van maken als ze moeilijk doet dan.
    Maar soms vind ik het wel lastig. Vooral omdat ze maar voor de helft hier is en de andere helft bij haar papa en oma waar meestal gemaakt wordt wat zij lekker vind.
    Mijn zoontje van bijna 2 heeft vaak eten voor zich staan en wil vervolgens steeds iets anders wat hij op tafel ziet staan. Hij breekt dan bijna uit zijn stoel. Ik geef positieve aandacht als hij wel eet. Verder wil ik dat hij even aan tafel blijft zitten, of hij nu wel of niet eet. Dat is wel duidelijk voor hem.
    Al met al lukt het wel, maar soms pffff.

  3. Nicole zegt:

    Wij geven wel een toetje. Omdat dit bij ons gewoon onderdeel van de maaltijd is. Ik ga niet dreigen dat m’n kind dan geen toetje krijgt ofzo want zo maak ik er alleen maar een strijd van. Meestal negeren we het gewoon en eet ze op den duur wel. Of ze eet niet en dan de volgende ochtend opeens erg goed. Zoals je zelf al zei..

  4. Femke zegt:

    Leuke blog.. helaas zitten wij nog een stap eerder vast en dat krijgen we niet door.
    Want 10x iets proeven… niet is 1 keer proeven echt een onmogelijk iets. Het aanraken is al een nogo van alles wat maar lijkt op fruit groente, vlees (behalve kipsnitzel en 1 specifieke braadworst, mag er ook niet anders uitzien), vissticks en 3 soorten aardappelbereidingen.
    Stickerkaarten blijven leeg (zelfs met klein doel als alleen aanraken en in een bakje stoppen), beloningen motiveren ook niet.

    Zo’n afkeer is erg lastig. We laten het elke keer maar met gevolg dat we elke dag rond 5 uur wakker zijn want honger. ..

    • Margriet met de Paplepel zegt:

      Wat vervelend. Kinderen kunnen zo koppig zijn. Over het algemeen werkt; de aanhouder wint. Zolang je geen alternatief aanbiedt en voet bij stuk houdt geeft het kind het meestal uiteindelijk op. Het helpt meestal ook om er daarnaast weinig aandacht aan te besteden, als het kind geen negatieve reactie krijgt, stopt het gedrag ook vaak sneller.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge