Opdrachten geven aan je kind
Vaak is het geven van een opdracht aan je kind eenrichtingsverkeer. Jij als ouder vertelt wat het kind moet doen en verwacht vervolgens dat je kind het uitvoert. Sommige kinderen horen niet goed wat je hebt gezegd, snappen de opdracht niet, of kunnen alle onderdelen van de opdracht niet onthouden.

Praten met je kind (1)

Tips:
Zorg dat je de aandacht hebt van je kind.
Geef opdrachten die passen bij de leeftijd van je kind.
Laat je kind de opdracht herhalen.
Help je kind op gang.
Geef kaders aan je opdracht (wanneer moet het gebeuren en hoe).
Wanneer je kind vaak ongehoorzaam is, zorg er dan voor dat de consequentie voor ongehoorzaam zijn logisch is, je deze consequentie benoemt en je kind nog de kans geeft te gehoorzamen voordat je de consequentie uitvoert.
Als je een reden geeft waarom iets moet, zorg dat deze reden eerlijk is.

De laatste tip is voor ouders die soms een reden geven die niet eerlijk is.

Zoals: ‘Je moet voor 19.00 uur binnen zijn, want daarna komen de kinderlokkers.’ Of: ‘Je moet wel groenten eten anders vallen je tanden uit.’

Vaak zijn dit redenen die niet alleen onwaar zijn, maar ook nog bedoeld zijn om het kind bang te maken. Dreigen met de straf van Sinterklaas, van God of van de juffrouw op school zijn hier variaties op. Je kind gaat op deze manier gehoorzamen uit angst en niet uit het respect voor jou of voor de regel die je stelt. Daarbij schuif je de verantwoordelijkheid af naar een ander persoon. Zodra je kind erachter komt dat er buiten helemaal geen kinderlokkers lopen na 19.00 uur, daalt je geloofwaardigheid. Je kind trekt vervolgens jouw woorden vaker in twijfel. Daarbij werkt dreigen met angst of het geven van oneerlijke redenen vaak in de hand dat je kind dingen stiekem gaat doen. Ze hebben geen respect voor de regel gekregen, alleen angst voor de consequentie. Het vertrouwen in jou als ouder en je geloofwaardigheid daalt, daarbij wordt het kind sneller opstandig of gaat liegen.

Afspraken maken
Afspraken over klusjes in huis, over gedragsregels of beslissingen in het gezin. Over sommige afspraken heb je liever geen discussie. Dan noemen we het een opdracht. Maar er zijn ook afspraken waarbij de inbreng van het kind wel mogelijk is. Het voordeel van het betrekken van een kind bij het maken van afspraken, is dat je kind meer respect zal hebben voor de afspraken en ze beter na zal komen. Vooral bij pubers werkt dit goed. Er is minder aanleiding tot strijd over een afspraak. Ook als ze zelf inspraak hebben over de straf of beloning, zullen zij minder protesteren wanneer zij straf krijgen voor het niet nakomen van een afspraak.

Bedenk van te voren goed welke kaders je wilt stellen over afspraken, waar is geen discussie over mogelijk en welke keuzemogelijkheden ga je jouw kind geven.

Voorbeeld: Je kader is dat er klusjes gedaan moeten worden in het huis en wilt dat je kind iedere dag meehelpt. Hier kan geen discussie over plaatsvinden. Je geeft je kind vervolgens wel een keuze. Je vertelt hem(of laat hem nadenken over) alle taken die gedaan moeten worden en laat je kind er één per dag kiezen. Samen schrijven jullie deze taken op een weekplanner. Bedenk eventueel samen met je kind een redelijke straf wanneer hij zijn afspraken niet nakomt. Zorg dat je een straf bedenkt waar jullie het allebei mee eens zijn. Als er een straf is, kan er ook een beloning zijn. Deze hoeft niet groot te zijn en kan na een tijdje verdwijnen als de klusjes routine zijn geworden. Geef je kind kaders voor de beloning en laat hem zelf iets kiezen.

Het is hierbij heel belangrijk dat je de afspraken die je maakt helder houdt. Je kan ze bijvoorbeeld op papier zetten. Voor kleinere kinderen kan je gebruik maken van pictogrammen en stickers. Nog belangrijker is het dat ook jij als ouder je aan je afspraken houdt. Je mag hier heel zakelijk over zijn. Laat je niet verleiden tot een discussie. Afspraak is afspraak . Als je de afspraken op papier hebt gezet, kan je hier ook naar verwijzen.

Tips:
Bedenk de kaders van de afspraak die je met je kind wilt maken.
Bedenk welke keuze mogelijkheden je aan je kind wilt geven.
Bedenk welke eigen inbreng je kind mag hebben.
Zorg dat de afspraken helder en inzichtelijk zijn.
Zorg dat ook de consequenties afgesproken zijn. Deze consequenties moeten logisch zijn.
Blijf bij wat je hebt afgesproken.

2 Comments on Taalontwikkeling Deel 2: Opdrachten geven en afspraken maken

  1. saskia zegt:

    Argumenten om een kind bang te maken zou ik zelf ook niet zo snel gebruiken. Het maken van afspraken doen wij ook thuis, mijn zoontje is nog maar vier maar het helpt voor ons wel goed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge