Even heb ik getwijfeld of ik hier wel iets over ging schrijven. Het is tenslotte best persoonlijk. Maar juist omdat er niet vaak over wordt gesproken en ik zeker weet dat er meer vrouwen last van hebben, ga ik er toch wat over schrijven.

borstvoeding

Er klopte iets niet. Waarom voelde ik me toch elke keer zo neerslachtig als ik borstvoeding gaf? Overal las ik dat borstvoeding iets heel fijns moest zijn, echt een momentje van moeder en kind. Een heel prettig en intiem moment. (Kloven en verkeerd aanhappen daargelaten). Maar ik keerde in mijzelf, voelde me verdrietig en werd een beetje misselijk tijdens het voeden. Mijn kindje keek ik bijna niet aan en ik voelde me ver van haar verwijderd. Zodra ze de borst bijna leeg had, was het over, maar zodra ik weer moest gaan voeden kwam de stemming weer terug. Eerst dacht ik even dat het bij de babyblues hoorde, maar tussen de voedingen in voelde ik me goed. Even wat zoeken op het internet en ik had het gevonden. D-MER. Of in het Nederlands; Dysforisch Toeschietreflex. Om borstvoeding te kunnen geven wordt het hormoon oxytocine aangemaakt, je niveau aan dopamine daalt een beetje en zo kan het hormoon prolactine zijn werk gaan doen. Bij de meeste vrouwen zorgt de oxytocine voor het fijne gevoel. Oxytocine wordt niet voor niets vaak ook het knuffelhormoon genoemd. Maar ook dopamine zorgt voor een gevoel van geluk. Bij sommige vrouwen daalt echter de dopamine zo ver, dat ze zich ongelukkig gaan voelen. Dat heet dan D-MER. (Het gehele technische verhaal lees je hier.)

Had ik dat dan? D-MER? Ik belde de lactatiedeskundige en vertelde haar mijn symptomen. Bewust liet ik weg dat ik zelf aan D-MER dacht. Maar de lactatiedeskundige noemde het zelf al. Ze stelde een paar vragen om er zeker van te zijn en vertelde me dat er eigenlijk niets aan was te doen. Ja ik kon antidepressiva gaan slikken, maar verder viel er niets aan te veranderen.

Stoppen met borstvoeding geven wilde ik eigenlijk niet. Annebel dronk heel erg goed, ik maakte volop voeding aan en Annebel groeide als kool. Ik gunde het mijn meisje om het beste te krijgen wat ik haar kon geven. Ik probeerde te kolven, maar ook tijdens het kolven voelde ik me neerslachtig.
Maar voor iedereen die hier last van heeft of krijgt, er is toch wel een beetje hoop. Na vier weken lang borstvoeding geven, kan ik zeggen dat het minder wordt. Als ik goed heb geslapen en Annebel een regelmatig voedingsritme aanhoudt, is het verdrietige gevoel en de misselijkheid een stuk minder. Ook helpt het te weten wat het is, daardoor valt het beter te accepteren. Het gevoel overvalt me minder, ik accepteer het en het is minder heftig nu ik me fitter voel dan in de eerste weken na de bevalling.

Ik lees graag over jullie ervaringen met borstvoeding, laat gerust een reactie achter. 

5 Comments on Verdriet tijdens borstvoeding

  1. Marike zegt:

    Hoi Margriet,

    dat is inderdaad zwaar om mee te maken. Gelukkig zelf geen last van gehad maar ik kan me voorstellen dat het dan erg zwaar wordt om het vol te houden.

    Echt knap dat je het toch doet!!!

  2. Mammalien zegt:

    Goed dat je hierover schrijft! Volgens mij een best wel onbekend fenomeen. Alles wat je over borstvoeding leest is altijd zo positief, dat je je al schuldig voelt als het niet per direct lukt of zevende hemel voelt. Het kan dus ook anders. Kun je daarna beslissen wat je zelf wilt…

    (Bij mij is het uberhaupt nooit een baby gelukt er melk uit te krijgen… jammer, maar helaas..)

  3. Eveline zegt:

    Wat fijn dat het uiteindelijk beter gaat! Maar vooral ook knap dat je het hebt doorgezet!
    Ik had nog nooit van D-mer gehoord tot ik je blog las. Ik prees mezelf al heel gelukkig dat de borstvoeding bij mij en mijn meisje zo goed liep, maar na het lezen van dit stuk doe ik dat nog des te meer.
    Ik hoop dat voor jou het borstvoeden uiteindelijk steeds meer een mooie ervaring en een mooi moment samen met je dochter zal zijn!

    • Margriet met de Paplepel zegt:

      Dank je wel. Het gaat steeds beter en het scheelt dat ze beter drinkt en ik een voeding heb vervangen met kunstvoeding.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge